30-09-06

Van hot naar her.

 

 

hotnaarher

 

 

Klokvast denderde ik  vrijdagochtend van hot naar her. Van het paardenstadje naar het manenstadje. Toen ik eventjes mijn krant liet zakken, zag ik haar recht tegenovermij, nog meer onverantwoord, nog interessanter ! Een beeltenis die onmiddellijk een wildcard vormde voor mijn ideografische voortzetting van Boons’ feminatheek. Met gekruiste benen in spannende jeans en  wiebelende westernboots rommelde ze in haar blijkbaar overvolle handtas. Haar bovenlijf was voor deze ochtend van de warmste septembermaand ooit, gehuld (nou ja) in een soort “topje van vrijheid”, een soort “alles uit de kast T-shirt” (en toch ging ik niet direct terug in mijn krant lezen). Blijkbaar vond ze wat ze zocht, en ze borstelde met zelfbewuste lange halen haar lange haren, tot net voor het eindstation. Toen nam ze ook nog haar déodorant, en verfriste beurteling haar oksels, tot afsluiting van de rit. Goed voor de ozonlaag kan dat niet zijn. Van hot naar her, and who founds her hot ?

 

 

10:51 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

24-09-06

Boots.

 

 

De schoenenwinkel leek omgetoverd in een schoenenzaal van s'werelds grootste manège: boots, boots en nog eens boots …

Elke schoenenwinkel moet tegenwoordig een waar Walhalla zijn voor diegenen die terzake enigszins fetisjistisch ingesteld zijn, maar je kunt er niet naast: het is al ‘boots’ wat de klok slaat. Al of niet fijnbewerkt, al of niet voorzien van hoge hakken, geborduurde motieven, undsoweiter…

Behalve één feit: S. wou SCHOENEN  kopen in een schoenenwinkel.

 

 

22:43 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

21-09-06

Rouge noir.

 

Dat is dus de starheid dacht hij vlotjes. Deze zwarte prinses van het triumviraat van de zijnsvoorwaarden van het Onnoembare, welke Sara’s (en dus ook zijn) leven overheerste. Deze donkere eigenschap van de stoornis. De zwartrode dame, la dame rouge-noir, zou hij haar noemen.  Met haar kon hij het toch verdomd moeilijk hebben. Zij duldde niet de minste tegenspraak, onwrikbaar immuun voor elk minuscuul greintje redelijkheid.

Ook vandaag had ze hem terug een lelijke hak gezet. Sarah had op school informatie gevraagd in verband met deugdelijke nagellak. Ofanders had zo gehoopt om op deze verrukkelijke eerste herfstdag nog een fietstochtje te kunnen maken. De Zwartrode stak daar een stokje voor. Niet morgen, niet straks, maar nu, tout de suite, zou nagellak gekocht worden in een parfumerie in het vijftien kilometer verder gelegen provinciestadje. Niet morgen, niet straks, maar nu, tout de suite zou de eerste laag aangebracht worden. Niet morgen, niet straks, maar nu, tout de suite zou de tweede laag aangebracht worden. Niet morgen, niet straks, maar nu, tout de suite zou de toplaag aangebracht worden. De kleur van de nagellak, vraagt U zich af ? Rouge-noir van Chanel. De kleur van de starheid, dacht hij vlotjes.

20:25 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

19-09-06

Bit.

 

Cowgirl in heaven - D. Stoecklein

 

 

Benjamina gaat nu paardrijden. Ofanders kan nu leren dat een “bit” niets met bits en bytes te maken heeft, een ‘singel’ niets met een cultuurtempel, en “belonen” doe je met een slag in de nek. Ik ben volkomen paardalfabeet en beperk me dus in eerste instantie tot prentjes zoeken op het net. Paarden hebben ook iets esthetisch...

22:55 Gepost door ofanders in Benjamina | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

17-09-06

Over het nut van verkiezingspropaganda.

 

(* iedere gelijkenis met reële personen is uiteraard louter toevallig)

 

 

 

Prachtig fietsweertje voor een uitstapje met de dochters. In de timing werden we onverhoeds geholpen door het al om halftien aanbellen van een lokale kandidaat-burgemeester, die zich blijkbaar kwam voorstellen.

Benjamina ging openmaken met de verhelderende welkomstboodschap: “Mijn papa is zijn broek nog aan het aandoen”. De verbouwereerde lokale mandataris leek er aan te twijfelen of hij naast de gebruikelijke vertienvoudiging van het aantal kilometers fietspaden,ook nog iets zou opperen over een mogelijke oprichting van een lokaal meldpunt pedofilie.

Niet getreurd, wij de baan op (mét broek, zónder fietspad). Door het onverwachte bezoek, en de steeds meer woekerende visuele vervuiling van de verkiezingplancardes, had Ofanders het uiteraard wat over de gemeenteraadsverkiezingen: over mijnheren (en jaja, Blauw, hopelijk ook zeer veel) mevrouwen die burgemeester willen worden.

Juist voor het einde van de rit, vroeg Benjamina: “Wie is die mijnheer daar op de foto?”.

“Waarom?”, vroeg ik ter verificatie van deze pril openbloeiende interesse in de lokale democratie.

 

“Ik ben die mijnheer al beu, hij hangt overal !”…

 

21:34 Gepost door ofanders in Benjamina | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

16-09-06

Zijn vrouwen die bloggen gevaarlijk ?

 

Gisteren las ik de boekbespreking van bovenstaand boekwerk ,"Vrouwen die lezen zijn gevaarlijk", in een krant die zich onverantwoord interessant noemt. De auteur verzamelde schilderijen en foto’s van  lezende vrouwen en gaf er commentaar bij (Bollmann Stefan, 2006, Mercatorfonds, 150 blz.).  Naar verluid “werden lezende vrouwen in de voorbije eeuwen steevast op afkeuring onthaald. Want een lezende vrouw veroverde een eigen plek, waar niemand toegang had. Ze was onafhankelijk en ontwikkelde een eigen wereldbeeld, dat niet noodzakelijk strookte met het beeld dat haardoor mannen werd opgedrongen. Kortom: lezen opende de deur naar de vrijheid”.

Dat de DS Letterenkatern met dezelfde titel een paginagrote foto van Kristien Hemmerechts in pinup-outfit (naast affiches, rukt ze nu ook haar kleren af) 'opsmukte',  zal wellicht een illustratie van die vrijheid zijn.

Per analogiam stelde ik me, net voor ik aan de juiste treinhalte vergat af te stappen, de vraag of ook vrouwen die bloggen gevaarlijk zijn ?

08:33 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

10-09-06

Vierkantje.

 

 

Na een zopas gebeurd 'voorvalletje' kan Ofanders niet anders dan een nieuwe categorie toe te voegen: "Ofanders praktisch", of juist niet ? - dat is het eschatologische van deze indeling... Toeval zal het wellicht niet zijn, remember ' Kaftwerk, Blauwgeelgroenoranjevingers, Een halte te ver, Een vijs kwijt ...undsoweiter.

 

Benjamina kwam deze ochtend enigszins beteuterd aandraven met haar witroze daimen schoentjes én een speciale fles 'renovateur': "kan jij mijn schoenen terug mooi maken, want ze zijn een héél klein beetje vuil ?" Dat 'beetje vuil' moet je dan derwijze interpreteren dat je een héél groot spectrum hebt,  gaande van licht"witroze", over babyroze, naar extreem "vuilroze". Nu begrijp ik perfect waarom men dat "vuil"-roze noemt, want de zijnstoestand van Benjamina's schoeisel stemde prefect met laatstgenoemde categorie overeen...

 

Toegegeven nog niet honderd procent wakker zijnde - daar wijt ik het nu aan -, ging ik onversaagd aan de slag. Het ticket van het flesje zag er immers veelbelovend uit:  een foto van perfect onbevlekte lichtbeige daimen damesschoenen, met daaronder de niets aan duidelijkheid overlatende tekstbalken: Daim & Nubuck, Kleurhersteller, Frist kleur op, onderhoudt !

 

Ik schroefde de dop van het nog ongebruikte flesje en zag dat dit bovenaan uitegrust was met een soort wit sponsje en begon hiermee over de rechterschoen te wrijven. Aangezien het sponsje nog droog was, duwde ik eens goed op het flesje, en... spoot er plots een pikzwarte brij over de schoen van Benjamina... het "vuil-roze" van schoenmaatje 33 van het merk Pronto, was , inderdaad 'pronto' onherroepelijk verworden tot 'donkerzwart'...

 

Ofanders viel dus terug in de prijzen. Wat ik over het hoofd gezien had ? Niets eigenlijk, behalve een klein zwart vierkantje met daarin de vermelding "zwart-noir". Ach ja, het zal wel aan mijn opvoeding te wijten zijn: vroeger mocht ik niet kijken naar films met vierkantjes...

 

10:28 Gepost door ofanders in Ofanders praktisch | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

09-09-06

Bitterheid.

 

Eenvoudig beklijvend : het getoonde interview op het journaal naar aanleiding van het overlijden van Julien Schoenaerts. Beverig met een natgezogen vervormde sigaret, prevelend, murmelend, hij die eens het woord vlees kon doen worden als geen ander: ‘Als er geen liefde is,  is er alleen de bitterheid, “de Bitterheid”…

 

 

15:50 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

02-09-06

Kaftwerk.

 
 

Gelet op de specificiteit van de gezinssamenstelling was Ofanders vandaag de enige laureaat in de ogenschijnlijk eenvoudige discipline “schoolboekenkaften”, dit op uitdrukkelijk verzoek van de inrichtende macht, in de persoon van niemand minder dan Benjamina (U raadt het al, de jongste dochter, dus de feitelijk hoogste gezaginstantie ten huize Ofanders).

Zoals het past in een verticale arbeidsstructuur had ondergetekende geen enkele zeggingschap in de keuze van het materiaal en de outillering.

Wat de boekwerken betreft, tot daar aan toe. Het komt mij inderdaad niet toe het volledig Verzamelde werk van Louis Paul Boon op de verplichte literatuurlijst van het tweede studiejaar te plaatsen. Zo jong hoort het niet dat de kinderen de schellen van hun ogen verliezen.

Maar naast de boekwerken, was er ook …het kaftpapier. Benjamina ballerina had haar fonkelgrote hemelsblauwe ogen laten vallen op ‘paardenkaftpapier’ dat aangeboden werd in de rekken van een grootwarenhuis van een niet nader genoemde Duitse keten. In feite betrof het hier een 3 meter lange rol glibberig, onmiddellijk kreukend, ‘flodderpapier’.

Je weet dus al, hoe laat het min of meer was. Daarnaast golden er ook nog volgende parameters. Primo : er mocht géén plakband aan de binnenzijde van de  boeken zelf gehecht worden (Dan zijn de boeken naar de ‘vaantjes’(sic!), dixit juffrouw Vera). Secundo: Benjamina stelde als enige esthetische voorwaarde dat ‘het mooie paardje met de witte bles dat zo goed op Fantast lijkt’ ‘vooraan in het midden’ op elk boek zou prijken.

Voeg daar tot slot nog Ofanders’ spreekwoordelijke onhandigheid bij, en je hebt alle ingrediënten voor een groteske vertoning.

 

Mijn kandidatuur voor het Chinees staatscircus ligt klaar. De boeken niet.

 

Ik denk dat ik nood heb aan een partner van de vrouwelijke kunne, of … ander kaftpapier. That’s the question…

20:09 Gepost door ofanders in Ofanders praktisch | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |