21-09-06

Rouge noir.

 

Dat is dus de starheid dacht hij vlotjes. Deze zwarte prinses van het triumviraat van de zijnsvoorwaarden van het Onnoembare, welke Sara’s (en dus ook zijn) leven overheerste. Deze donkere eigenschap van de stoornis. De zwartrode dame, la dame rouge-noir, zou hij haar noemen.  Met haar kon hij het toch verdomd moeilijk hebben. Zij duldde niet de minste tegenspraak, onwrikbaar immuun voor elk minuscuul greintje redelijkheid.

Ook vandaag had ze hem terug een lelijke hak gezet. Sarah had op school informatie gevraagd in verband met deugdelijke nagellak. Ofanders had zo gehoopt om op deze verrukkelijke eerste herfstdag nog een fietstochtje te kunnen maken. De Zwartrode stak daar een stokje voor. Niet morgen, niet straks, maar nu, tout de suite, zou nagellak gekocht worden in een parfumerie in het vijftien kilometer verder gelegen provinciestadje. Niet morgen, niet straks, maar nu, tout de suite zou de eerste laag aangebracht worden. Niet morgen, niet straks, maar nu, tout de suite zou de tweede laag aangebracht worden. Niet morgen, niet straks, maar nu, tout de suite zou de toplaag aangebracht worden. De kleur van de nagellak, vraagt U zich af ? Rouge-noir van Chanel. De kleur van de starheid, dacht hij vlotjes.

20:25 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Stel niet uit tot morgen, wat je vandaag ... enz ... enz ...

;-)

Gepost door: ms | 21-09-06

tja een verwittigd man ..

is nog altijd geen vrouw! ;-)))

wie zei ook alweer dat elke vrouw gevaarlijk is ..

of ze nu leest, blogt of zwartrood is ..

Gepost door: curieuzeneuzemosterdpot | 22-09-06

)) die scholen toch...miserie, miserie.

Gepost door: dingske | 23-09-06

De commentaren zijn gesloten.