29-03-06

De Idioot.

 

 

Het is tijd om wat bij te benen met al die logjes  van de laatste dagen met een open einde.

‘We moeten alle deuren sluiten’ pleegt men dat te noemen, om de indruk te wekken dat men efficiënt functioneert.

 

Eenarm is aan de beterhand (uiteraard zijn rechter). Hij heeft ‘slechts’ een klaplong en een borstbeenbreuk. Hij zou over een tiental dagen terug thuis zijn, zodat ik hem dan met een schouderklopje kan vereren.

 

Het Blauwgeelgroenoranje is inmiddels ook van mijn vingers geraakt, dankzij Cif, de witte, wat dat betreft ben ik klassiek. Ik weet evenmin of er reeds een koekoek in mijn paasboom nestelt, of het dan wel enkel de kleefband aan de touwtjes van eieren is : in ieder geval smakten reeds een drietal eieren genadeloos tegen de grond.

 

Binnenkomen deed Albert nog steeds niet . Elisabeth van Beieren, de rode oma, kan er nog steeds niet mee lachen.

 

En dan het belangrijkste voor Ofanders feitelijke doen én laten: de Bruits de couloir kregen zoals steeds bevestiging: ik kan inderdaad terug als  Electron libre gaan functioneren, weg van het centristische Brussel. Ik kreeg vandaag bevestiging van de grote baas dat ik vanaf eergisteren terug geaffecteerd ben in het enige ‘buitenfiliaal’. Omwille van het feit dat dit op eigen verzoek geschiedt, vinden velen me andermaal een idioot. Met wat geluk kan ik binnenkort terug functioneren in het stadsparkje als de ‘Idioot bij de vijver’ (Frits Van den Berghe).

 

23:00 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

27-03-06

Eenarm.

 

Ik vraag me af hoe het zou zijn met de man, met slechts één arm, van de paardenkar met het ‘gepensioneerde’ boerenpaard. Vrijdagnamiddag kreeg hij een beroerte en verloor hij de controle over het stuur van de lichte vrachtwagen van zijn hulporganisatie. Hij knalde tegen een muur en men bevestigde me in Voltaires taal dat ‘zijn dagen in gevaar zijn’.

Word weer beter Eenarm ! Met je stuurse blik, je koppige boerenkop en die  vervaarlijk blinkende vernikkelde  haak aan je  halve arm. Ik hoop het voor al de mensen die blijvend of tijdelijk geen enkele vorm van tewerkstelling of vorming meer aankunnen, met  je bijzondere aandacht voor de meest kwetsbare onder hen, die jij opnieuw reden tot fierheid tracht te geven. Ik hoop het ook een beetje voor mij : jij bent rondrijdende didactiek die ik aan mijn dochter wil blijven tonen: je bent het verschil tussen uiterlijke schijn én inborst, jij bent met één arm veel hulpvaardiger dan al de anderen.

 

 

 

 

 
 

 

22:50 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

25-03-06

Blauwgeelgroenoranjevingers.

 

 

Ofanders zit hier met een roodpaars hoofd en blauwgeelgroenoranjevingers!!!  De oorzaak van dit  al dit fraais: niets meer of minder dan de “Salix babylonica Tortuosa “.

 

U kijkt alsof U zopas slachtoffer werd van een Babylonische spraakverwarring? Wel ik zal al een tip van de sluier oplichten: de Salix babylonica Tortuosa is een befaamd lid van de familie der Salicaceae, en in het Nederlands luistert  hij naar de naam : “krulwilg of kronkelwilg”.

 

 Naar het stichtend voorbeeld van de immer creatieve juf van mijn jongste telg, werd het resultaat van een kortwiekactie van de kronkelwilg in de tuin van mijn broer met veel omhaal de woonkamer binnengesleurd om getransformeerd te worden in een decoratieve paasboom.

 

Dochterlief zat al ongeduldig met penseel en olieverf in aanslag , waardoor ik onder lichte tijdsdruk (en dat is eufemistisch uitgedrukt voor wie enigszins vertrouwd is met het normaal verwachtingspatroon van dochters tegenover hun vader) zomaar eventjes twintig eieren kon leegblazen. Benevens lucht heb ik in ijltempo blijkbaar ook zowat alle beschikbaar bloed naar mijn hoofd geblazen want ik heb nu al gans de tijd een licht ‘roodpaarse’ aanschijn. Vervolgens werd getracht Oosterse miniatuurkunst te imiteren maar een en ander resulteerde eerder in een vorm van “vernieuwd Vlaams expressionisme”. Het nettoresultaat is dat benevens de eieren, ook mijn tafels, kasten, stoelen en uiteraard ook mijn handen  bedekt werden onder alle mogelijk lentetinten.

 

Niet getreurd evenwel. Weer of geen weer, het is hier volop lente in huis. Vanaf morgen lees ik rustig jullie logs in de schaduw van mijnkronkelwilg , met een frisse Geuze.

 

 

 

 

16:53 Gepost door ofanders in Ofanders praktisch | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

24-03-06

Just smile.

 
 

De hierarchische  instructie die mijn werkgever deze ochtend aan de ingangsdeur had laten hangen was vrij duidelijk: “DO NOT SMOKE! JUST SMILE “, dit alles op een azuurblauwe affiche, vergezeld van een verhelderend pictogram  J. 

Veel kernachtiger en bevattelijker kan dat niet, dacht ik mezelf. Roken doe ik al jaren niet meer. Aartsmoeilijk kon je de opdracht dan ook niet noemen.

Alleen al de ganse dag niet aan het werk denken, hielp enorm om vlotjes een ganse dag met een schaapachtige Mona Lisa-glimlach achter mijn bureel te zitten. Mission completed.

20:21 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

22-03-06

De Kus.

 
 
 
Nooit of nooit zal ik me met dit lot verzoenen, riep ik.
Je zal inderdaad nooit een kusser zijn, fluisterde ze zacht.
 
 

22:51 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

20-03-06

Binnenkomen Albert !!!

 

 

 

Men hoeft dezer dagen echt niet naar Bokrijk te gaan om, nu de lente eindelijk in de lucht is (dat zal wel een afschuwelijk anglicisme zijn), her en der te lande getuige te zijn van een ontroerend bucolisch tafereeltje.

Zo liep ik deze middag op de Keizerslaan (ik bedoel wel degelijk de “laan”, ofte “avenue” in de officiële hoofdstad van Vlaanderen, en niet de “lei”, ofte “laa” in een provinciehoofdplaats).

Ik zag er langs de ene kant van de weg een versteende vrouw staan, nog streng winters ingeduffeld, die iets scheen te roepen naar een man op een paard aan de andere zijde van het plein. Vermoedelijk, maar ik ben niet zeker, was het iets in de aard van “Albert binnenkomen, de aardappelen zijn klaar !!! En doe uw jas dicht het is nog geen zomer !!!” De ruiter scheen blijkbaar bitterweinig onder de indruk, en bleef onbeweeglijk in het prille lentezonnetje staan. Maar ook de dame in kwestie, ik meen dat zij Elisabeth noemde, om van haar standplaats zomaar op haar standpunt terug te komen.

Ikzelf ging gelukkig bijtijds verder, de klokvaste IC-IR-verbindingen van de NMBS indachtig. De geschiedenis leert immers dat het gevecht der seksen langer kan duren dan men denkt.

Misschien staan ze er morgen nog …

 

21:49 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

19-03-06

Ik heb lucht gekocht.

 
 
Voor één van de weinige keren dekte de vlag de lading, en werd er letterlijk lucht verkocht in het kader van het nationaal boompjesweekend van de actie Kom op tegen kanker.
Ik kocht een winterlinde voor Buggenhoutbos, het blijft blijkbaar immers winter.
 

11:19 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

18-03-06

Het papiermandprincipe.

 

 

"Die Basis einer gesunden Ordnung ist ein großer Papierkorb.".

 

Kurt Tucholsky indachtig bestelt Ofanders vandaag een papiercontainer om voor de haan drie maal kraait de kleur van zijn bureel te kunnen herontdekken.

09:35 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

15-03-06

Zwarte weduwe.

 

 

Je wordt oud Ofanders, dacht ik bij mezelf. Na vorige week de ‘dag van de vrouw ‘vergeten te zijn, stel ik thans tot eigen scha en schande vast dat ik ook ‘de bescherm de spin - dag’, die gisteren plaatsvond, vergeten ben.

Bij deze dus mijn excuses aan alle ‘zwarte weduwes’ onder de bloggers omdat ik hun twee feestagen vergeten ben…

Verder zijn uiteraard alle gelijkenissen tussen beide soorten laureates louter imaginair. Ik vernam aldus van een befaamd arachnoloog dat er gemiddeld zo’n duizend tot tweeduizend spinnen in je huis bevinden, dit in tegenstelling tot de andere groep genomineerden..

 

22:41 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

11-03-06

Onderlijfje

 
 

We reizen blijkbaar nog steeds om te leren, zoals ik gisteren kon ervaren bij mijn terugkeer uit Brussel. Het was pas rond de middag en er bevonden zich nauwelijks andere passagiers op de trein.  Zonder meesters en knechten meende ik me dus ongestoord te kunnen overlaten aan wat literatuur. In het Noordstation namen evenwel twee dames plaats in mijn compartiment. Eentje was midden de veertig en de andere een prille dertiger. In hun drukte hadden ze blijkbaar noch Johan Anthierens, noch mijzelf gezien, al weze gezegd dat ik gedeeltelijk verborgen was achter eerstgenoemde. In ieder geval bleek het fluitsignaal van de conducteur tevens het startsein voor een  onvervalste portie ‘girlstalk’.

 

 

“Amai da is goed warm hier in die oude wagons, want het is buiten nog ferm koud. Ik bennekik nog ferm content dat ik een warm onderlijfken met korte mouwen aanheb. Dat draag jij zeker niet ?”

 

“Toch wel jong. Ik heb wel zo eentje aan waar dat ge alles doorziet. Dat is niet veel, maar awel dat schilt toch. Moet je het eens zien ,er zit percies toch niemand niet in onzen coupé ?”

 

 

Deze tautologische vergissing bracht ons enigszins in spannende verwarring. Veel anders dan ons muisstil te houden zat er voor Johan A en mij niet op, bij het aanhoren van deze ritselende ontboezemingen…

 

 

“Maar allé joeng, dat is neig veir open van voor !”

 

“Ja as ge den toegang blokkeert, haalt den doorkijk ook  niet veel  uit hé, hihi. Alé we zijn er bekanst”

 

Toen de dame uitstapte, knikte ik vriendelijk, draaide mijn rolkraag wat hoger (kwestie van de inkijk te beperken) , en las verder in het stukje op pagina 179: “Het leven moet je op heterdaad betrappen”…

 

 

 

 

19:24 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

09-03-06

Opium.

 
 

Op het gevaar af hier binnenkort versleten te worden als een overjaarse welriekende strandjanet dien ik te bekennen vandaag tussen trein en metro andermaal de parfumwinkel binnengewipt te zijn. Je weet wel de parfumwinkel die ‘baanbrekend’ werk verricht op het vlak van plaatsreservaties in de metro (*) Ze verkopen er potdorie ook “Opium”, open en bloot… Ik spoot en snoof er aan, zonder voelbaar effect. Blijkbaar is de opium voor het volk van vandaag, ook niet meer de opium voor het volk van de tijd van Marx : toen kon je nog bidden voor aflaten en je zevende hemel verdienen…

 

(*) zie “Very Irrésistible van 3 maart 2006.

 

 

22:47 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

07-03-06

Bruits de couloir.

 

Toch iets heel raars, die ‘bruits de couloir’, vinden jullie niet ? Zeker voor oningewijden in bij uitstek ambtelijk en bureaucratisch functionerende (nou ja…) organisaties, moet dit een bijzonder eigenaardig fenomeen zijn.

 

Op elke hoek van elke gang van elke eerbiedwaardige instelling staat zo’n onzichtbare geruchtenmolen opgesteld, die alle mogelijke en vooral onmogelijke nieuwtjes genadeloos verspreidt. Dit alles gebeurt met een snelheid en performantievermogen in vergelijking waarmee het World Wide Web slechts een blinde schildpad is. Ook de inhoud is meer verscheiden dan een doorsnee zoekmachine als Google kan bij elkaar haspelen: de evolutie van alle gewenste én ongewenste zwangerschappen (van conceptie – in alle geuren en kleuren-,  tot nageboorte –van naaldje tot draadje) van alle personeelsleden, de oude en nieuwe liefdes, de promoties, de detacheringen en mutaties…Van dit alles ben je via de ‘bruits de couloir’, soms sneller op de hoogte dan de rechtstreeks betrokkene zelf ! (Wat bijvoorbeeld de nieuwe zwangerschappen betreft, beweren sommige kwatongen: “zijn broek was nog niet toe, of het stond al in de gazet”, dit om U maar een idee te geven van de snelheid van dit fenomeen).

 

Welnu, vandaag bevond ikzelf me “à la une” van de ‘bruits de couloir’. Ik merkte dit aan het oorverdovend stilvallen van het gebruikelijke geroezemoes bij het doorwandelen van een landschapsbureel. Iets verder in de gang –anders zou het hier ook geen ‘bruits de couloir’ betreffen, kreeg ik de bevestiging van twee Franstalige kwetterende collega’s: “C’est vrai, Monsieur Ofanders, vous allez quitter notre service ?”.

 

Ik zal morgen maar bevestiging gaan vragen aan de hiërarchie. Zolang verzoek ik uiteraard om alle discretie.

 

23:31 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

05-03-06

Goedendag in de Nieuwstraat.

 

 

 

Ik wandelde vrijdagmiddag van het Rogierplein naar het Muntplein via de Nieuwstraat. Ik voelde me raar en vervreemd midden deze klotsende zee van elkaar totaal negerende mensen. Als het ware betrof het twee scharen lemmingen die in tegenovergestelde richting om het snelst een afgrond trachten te bereiken. De meesten  waren gepakt en gezakt en keken zichtbaar verveeld als ze eventjes vaart dienden te minderen voor een iets tragere deelnemer aan deze dolle mars: een moeder met kinderwagen of een hoogbejaard dametje.

 

Dit massaevenenement  van non-communicatie herinnerde me aan de passage van mijn moeder en mijn grootmoeder op deze zelfde plaats, nu zowat een halve eeuw geleden. Mijn moeder vertelde dat het de eerste maal was dat haar moeder, toen midden de vijftig, naar Brussel kwam. Met de paardentram waren ze via de Ninoofsepoort tot het Rouppeplein gereden, en ze waren van daaruit naar de Nieuwstraat gewandeld. In de Nieuwstraat kon mijn moeder grootmoeder op geen enkele wijze intomen om met minzame glimlach iedereen in de mensenmassa  goedendag te zegen en vriendelijk toe te knikken. “Maar allé mameer (*), ik ben beschaamd in uw plaats, niemand kent U hier, dan moet je de mensen toch ook niet lastig vallen”. Hierop keek grootmoeder ontstemd op, deze fiere caféhoudster uit een Vlaams provincienest, die het niet enkel als gezonde middenstandster, maar ook als dorpsbewoonster, niet meer dan normaal vond dat je iedereen een goedendag zei. Ze snibde mijn moeder toe: “Ik heb je ook geleerd dat je je wereld moet kennen en de mensen een goedendag moet zeggen, en bovendien..weet ge niet of ze nooit naar onze café gaan komen”. Ontstemd draaide 'mameer'  zich om, en groette verder de mensenzee…

 

Ik werd uit mijn dagdromerij gehaald door een bijnabotsing met twee dames uit tegenovergestelde richting. Ik zei vriendelijk goedendag, werd enigszins vreemd bekeken, maar wandelde dan glimlachend verder.

 

Een goedendag nog verder !

 

 

(*) Zuidoostvlaams dialectische aanspreking voor 'moeder', vervorming van de Franse uitdrukking : "ma mère".

19:50 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

03-03-06

Very irrésistible.

 

 

Doordeweeks stapte ik af in het Brussels zuidstation en liet me roltrapsgewijs naar de ‘hoofdgang’ ofte ‘couloir principal’ afdalen. Op het blinkend marmer schoven de Thalystoeristen en de metropendelaars kriskras door elkaar, voor en langs de shops met ‘Belgian chocolate’ en ook parfums. Aangezien ik  wegens tijdgebrek geen aftershave had kunnen gebruiken, stapte ik ook  zo’n doordringend sterk ruikende parfumwinkel binnen om middels een ‘tester’ deze vergetelheid te compenseren. Aangezien de bevallige winkeljuffrouwen even attent waren als een korps van 32 staatsveiligheidagenten kon ik me ongemerkt rijkelijk besprenkelen met de inhoud van een groene fles eau de parfum die onweerstaanbaar mijn aandacht getrokken had: Very Irresistble en spoedde me vervolgens richting metro. Ik vroeg me heel eventjes af hoe het leven zou zijn als een man “who is absolutely, totally, definitively…Very Irrésistible”, doch werd snel met de neus op de feiten geduwd, zoals mend at pleeg te noemen. Blijkbaar had ik immers de hoeveelheid vocht met dit ‘powerfull aura’ schromelijk overschat, want halte na halte boden de dames me meer vrij ruimte aan in het metrostel… Bedenkelijk nagekeken op straat spoedde ik me onweerstaanbaar richting bureau…

 

 

22:30 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

01-03-06

Asterix (*)

(*)

 

De stem in mijn hoofd herhaalde het onverdroten,

Voor immer en altijd blijf je solitair opgesloten!

Schrap het woord ‘samen’ voorgoed uit je woordenboek.

Plaats een asterix met verwijzing naar de ‘a’,

De ‘a’ van ‘altijd alleen’, zonder mogelijk genadeverzoek !

 

21:53 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |