28-04-05

Bucolisch.

Ik hernam gisteren mijn bucolische activiteiten in de tuin.  Weliswaar rijkelijk laat, stelde ik met spa en schande vast, gelet op het reeds behoorlijk opschietend onkruid. Grensverleggende handenarbeid, noeste territoriumwinst. Een valse rechte als kortste weg tussen twee punten, waartussen plantajuintjes hun naam alle eer mochten aandoen. En ook sjalot en look, hoewel ik niet weet hoe zij hun naam eer moeten aandoen. Voor zover dat nodig zou zijn. Zoals in Vergilius' bucolica voelde ik mij, met zijn schitterende aanvangszin: "Tam beatus, illa quidem ruram laborantem". Hoe gelukkig is hij die het land bewerkt ... Geen werklastmeting, geen actieplan, geen ongezonde ambitie noch concurrentie. Enkel het ritme van de seizoenen op de golven van het lengen van de dagen en de rijpheid van de grond. Ik heb heimwee naar Bucolica.

22:56 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

26-04-05

Vilvoorde.

"C'est plus facile de partir pour Hong Kong, que de quitter Vilvoorde". Ik hoor het Jacques Brel nog zeggen tijdens één van zijn laatste interviews alvorens hij aan Antiliaanse wateren het aardse definief ging verlaten. Het kleine provincienest dat spijts zijn diversiteiten toch bevattelijk bleef.
Ik kwam er vandaag toevallig terug langs. Vilvoorde city in de Far West, met zijn Faubourg en t'Kassei.
En het paard van Poot.

23:06 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

24-04-05

Ik hou van hem.

"Ik hou van hem maar ben het liefst bij jou".
Wat moet ik doen met deze uitspraak ?
Deze uitspraak die me reeds de hele dag en nacht verwart.
 
Deze uitspraak, vergezeld van haar dronken en stoned ogen,
waarin ik destijds weergaloos verdronk;
en thans slechts enkel weerbarstig in tenonderga.
 
Zou ik driemaal moeten ondergaan,
enkel om de zwaartekracht te tarten,
want verloochenen doe ik haar niet.
 
 
 
 
 
 

21:59 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

23-04-05

Overspelig.

Overspelig rankt de maagdenpalm uit de tuin van haar buren.
Wellustig zoeken de drie kattenjongen de moedertepels.
De specht overvliegt lachend het hoognodig begrazen weiland.
 
Bij jou voel ik me het best, maar ik hou van hem, zei ze.
Ik ben zoals de lente, die nooit de volheid van de zomer wordt.
Hoogstens bereik ik iets wat zij overspelig noemt.



23:22 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

20-04-05

Een ander bootje (2)

Als in een zeilregatta bevond ik me deze ochtend bij het verlaten van Brussel-Centraal. Een wirwar van kijkende en zich afwendende vrouwelijke blikken in deze imposante neoclassicistische hal. Deze hal die haast  refereert naar Mussolinis bouwstijl. Il Duce, the duke die zo in trek was bij de Italiaanse belladonna's. Ik zwem mee in deze mensenzee. Hoopvol kijk ik zoekend in deze onstopbare deining vol norse blikken, slaperige blikken, gibberende blikken, twijfelende blikken...Ik ontwaar  andermaal geen boot die een scheepsman behoeft, een scheepsman die vol overgave stormen zou trotseren, maar zonder schip is hij niets, niets anders dan een drenkeling van wiens stuurmanskunsten eenieder in het ongewisse zal blijven.


23:21 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-04-05

Last in confusion.

Last in confusion. In deze opperste verwarring verloren.
Lamlendig dof is de blik waarmee ik kijk.
Dwalend langs de zwarte kade langs het kanaal,
Dwars door de stad, die nooit de mijne zal zijn.

00:55 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

16-04-05

Een ander bootje (I)

"Zij is gewoon een ander bootje." Nooit of nooit had hij kunnen vermoeden dat dit het zwaarste verdict zou zijn dat hij ooit  analytisch te horen zou krijgen. Neen het was geen zelfbepaling, neen gewoon een ander bootje waarop men zich mee kon laten drijven. Duizend maal zou hij dat zinnetje nog herhalen...

23:59 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-04-05

Bevrijd.

Bevrijd. Ik ben niet langer intermittent dependent. Ik moet verder zonder emotioneel beädemingstoestel. Neen, als een bevrijding voelt dit niet. Ik zie haar nog regelmatig, maar de passie is verdwenen. Iemand anders werd aangeschakeld aan het beädemingstoestel, en zij heeft dus weer een bestaansreden. Denkt ze. Denkt ze verkeerd. Ze functioneert louter mechanisch. Ze laat haar lusten bevredigen door zijn afhankelijkheid. Ze lijkt te vliegen, doch dit is enkel op automatische piloot.

Maar ik ? Wat moet ik aanvangen zonder dit Ijzeren Gordijn. Ik ervaar mijn ‘Geworfenheit’ als nooit tevoren. Ik wil liefhebben, ik moet liefhebben of ik verga...

 


13:29 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

13-04-05

Het meisje met de parels.

Ik zag haar vandaag, het meisje met de parels. Neen niet in haar oor. Wel op en van haar van voorhoofd druipend.  De aanblik op haar voorhoofd egaal vergroot door een opale haardiadeem.  Haast even egaal werden haar hals en borsten omzoomd door een zwart strak spannend topje. Dit alles in beweging.  Raw power in motion, deze nieuwe rage in spinningland als achtergrond  voor, naar ik vermoed, deze nauwelijks twee decennia jonge schoonheid.  Een eigentijds kader voor een wellicht eeuwigdurend archetypisch doek, dat me nog steeds meer dan enkel louter esthetisch weet te bekoren. Ritmisch opgedreven spanning, bekroond door zweetparels op dit gave vrouwelijk gelaat, dat ook Vermeersch in vervoering zou doen raken.




23:33 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

12-04-05

De Engel van het bordeel.

Dubbelgelaagd zo verlaat je als pendelaar met de trein tegenwoordig Brussel. Omwille van panoramische redenen reis ik op de bovenverdieping. En reeds bij de eerste halte Brussel-Noord wordt die verwachting ingelost. Namelijk bij het voorbijrijden van de Aarschotstraat (de straat waarvan de vlag bijwijlen de lading dekt, alhoewel dat naar veluid een zekere tariefmatige verhoging impliceert). Want daar zie ik hem telkens staan, bovenop een neobarok koepeltje op het eerste bordeel: de Engel ! Zonder de discussie over diens geslacht te willen aangaan, moet aangenomen worden, dat diens collega bovenop het stadhuis hem diens positie benijdt.

De Engel van het bordeel…, van dubbelgelaagdheid gesproken.




21:57 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-04-05

Het gevoel liefde verloren.

Tot voor een paar dagen dacht ik nog iemand te troosten omdat ze schreef "het gevoel liefde verloren". Ik dacht dat kan geen wijsheid zijn. De enig mogelijke antithese was dat indien je iets verloren had het ook kon terugvinden.
Vandaag evenwel overviel me op verpletterende wijze de notie "het gevoel liefde verloren" in zijn massieve existentialiteit.
In volle afdaling van de Kunstberg liep voor mij een bevallige vrouwelijke verschijning. Het schouderlange golvend zwarte haar op en neer dijnend op het ritme van haar tred, gedragen door zwarte laarzen, begeleid door de split in haar, spijts de lentezon, nog wollen overjas, met daaronder een reeds een reeds in frivole zomerzijde in de wind wapperende geruite zomerjurk. Dit alles contrasterend met haar blanke knieholtes die ritmisch plooiden in de richting van het Centraal station.
Begeren kon ik uiteraard, besefte ik, maar liefhebben ? Het leek me alsof het archetypisch wonder ontluisterd was, verworden tot een haast instinctmatige drift, met als enig alternatief een enorme doodse leegte. Neen ik voelde geen stoïcijnse rust, maar een weerzinwekkend gemis. Een gemis van het gevoel.....  dat ik ben verloren.



23:23 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

10-04-05

Een vijs kwijt...

Temidden van de jewelse drukte gisteren  was het eensklaps gebeurd. En dan stond ik daar, hulpeloos, vleugellam, abrupt gekortwiekt: ik had immers ...een vijs kwijt !!! Natuurlijk op het moment suprême: in volle voorbereiding van het verjaardagsfeestje waarop 10 ukkepukken, 5 van elke kunne, of althans met de latere potentie daartoe, uitgenodigd waren. Natuurlijk waren die 'volle voorbereidingen'  in Ofanders' gekende stijl ruimschoots laat aangevangen. Natuurlijk was er ten huize Ofanders geen reserveprothese, nog enig ander hulpmiddel voorhanden. Ofanders' roemruchte technische inventiviteit ten spijt kon zelfs een haast blindelings gevonden luxeetui met niet minder dan zevenendertig precisieschroevendraaiers niet het minste soelaas brengen. Alle noodscenario's werden in ogenschouw genomen, wat gezien het tussengekomen euvel uiteraard niet evident was... Alle ouders van de genodigden telefonisch melden dat de festiviteiten geen doorgang konden vinden ? Met een voorafopgenomen boodschap: "wegens onvoorziene omstandigheden zal het verjaardagsfeestje vandaag niet doorgaan, mijn papa zijn bril begaf het: hij heeft een vijs kwijt".
Gelukkig was er die vriendelijke optieker van het buurdorp die op het middaguur geöpend was, en zei: "ik zag het onmiddellijk toen U binnenkwam, U heeft een vijs kwijt...".

22:15 Gepost door ofanders in Ofanders praktisch | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

08-04-05

Verlangen naar vervulling

Verlangen naar vervulling.
Vloeiend vlot verschijnen deze woorden.


Abrupt kontrast met de feitelijke realiteit.

De gekraste ziel
durft ternauwernood
nog te verlangen.

11:33 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-04-05

Hermetisch zwart.

Heel toevallig zocht ik tijdens de middagpauze een iets rustiger plaats om een broodje te verorberen. Heel toevallig vond ik daar temidden (en toch zover) van het stadsgewoel het Egmontparkje met aan de uitgang daarvan de "Passage Marguerite Yourcenar". In deze kleine oase van oorverdovende stilte kon ik genieten van de in marmer gebeitelde uittreksels uit haar werk. Het was werkelijk prachtig, midden in de stad en weg van mijn ambtelijke bezigheden, te kunnen genieten van uittreksel uit haar werk 'L'oeuvre au Noir', met de fascinerend klinkende Nederlandstalige vertaling van de titel 'Het hermetisch zwart' - hermetisch zwart !!!!


23:59 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

05-04-05

Aimer et oublier.

Aimer et oublier les blessures du passé... Onvoorwaardelijk liefhebben om de oude wondes te vergeten. Onbegrensde overgave die tot niets anders leidt dan emotionele zelfbekrassing, en dit als vaste template van mijn gevoelsleven. De illusie dat zelfovergave haar tot inzicht brengen zal. Zelfbedrog als enige sterkhouder tegen haar evengroot onvermogen tot ware liefde. Zij die enkel geven kan aan wie niets wil geven, en alles neemt van wie alles geeft.
En ik ben die alles geeft en alles blijft geven. Je zou haast denken dat het van hoogmoed getuigt.
Andermaal liet ik op mijn ziel trappen.
Wat kan ik morgen anders doen dan "oublier et aimer" ?

23:37 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-04-05

Niemand kan bevroeden.

De begeerte naar het niet in zichzelf gekeerde verlangen kwelt me weerom. Met overgave,die enkel geven kan en nooit of nooit nemen zal, zoek ik de blik van haar die zich niet afwendt. Als de boreling die men naast de vol gestuwde borst, ook de liefdevolle moederlijke aanblik ontnam. Niemand, niemand kan bevroeden wat het gemis aan gemis betekent. Niemand kan bevroeden hoe het voelt niet gevoeld te hebben. De wanhoop van de trouwe waakhond die meedogenloos en zonder reden door zijn baas werd afgemaakt. Deze vicieuse cirkel van gemis die wellicht nimmer meer doorbroken wordt, spijts de immer aanwezige betrachting daartoe. De betrachting om het niets te doorbreken als enige zingeving. Kan iemand, iemand dit begrijpen ??? Ik durf het haast niet meer bevroeden...


23:38 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-04-05

Spitten en kampvuur.

Vandaag waren het gewoon 'variaties op een eenzelfde thema'. Zoals gisteren  (gras en mosselen) blijft dit relaas dus louter feitelijk  en verhalend. Ik ging vandaag een gedeelte van haar verwilderde moestuin omspitten, en 's avonds ontstak ze één van haar gebruikelijke kampvuren in de tuin. Turend in de likkende vlammen, bedacht ik dat je authenticiteit niet bereikt door het onmogelijke als mogelijk te beschouwen. De schreeuwende ransuilen bevestigden deze gedachte. Een van deze vele gedachten die logisch korrekt zijn, maar die ik op generlei wijze emotioneel wil noch kan snappen.

23:43 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Gras en mosselen.

Ik ging vandaag haar gras maaien, dat onstuimig groeide onder deze lentezon. De oude grasmachine die ik een ganse winter de natuurelementen had laten trotseren begaf het, .. net nu het beter weer begon te worden. Als volleerd technicus en dito macho uiteraard,  ben ik dan maar na anderhalf uur de nieuwe machine thuis gaan halen... Zij plantte in haar fleurig zomerjurkje (of was het een lange bloes)  de vrucht van haar marktinkopen in de tuin: zomerprei, rucola, koreander, bloemkool, eikenbladsla . En 's avonds kookte ze lekkere mosselen. Gras en mossselen, waarom ben ik zo lekker factisch en louter narratief ? Om de melancholie de loef af te steken? Wellicht was het gras te lang. Wellicht had ik het beter niet gaan afrijden. Wellicht...

01:05 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-04-05

Zonder woorden.

Veel liever zou ik zonder woorden met jou willen praten. Ellenlange gesprekken die zelfs niet door oorverdovende stiltes onderbroken worden. Want weet je, praten met alleen maar woorden, verbergt misschien wel op haast sublieme wijze het onvermogen tot communicatie, maar kan zelfs maar niet het kleinste microndeeltje van de desolate leegte vullen. Woorden hoe fraai geschreven ook, hoe luid geschreeuwd ook, kunnen nooit of nooit de muur van stilte breken. Alleen woorden houden me gezelschap, maar meestal kan ik zelfs niet met mezelf praten, laat staan 'zonder woorden'.
 
Veel liever zou ik zonder woorden met jou willen praten. Met wat door hormonen en de lente gestuwde inspiratie, zou men kunnen vermoeden dat ik op zuivere lichaamstaal doel, het meest verheven spel tussen beide- of dezelfde - genders. Maar neen, dat is "ein Irrtum".
 
Veel liever zou ik zonder woorden met jou willen praten. Maar ik besef maar al te goed dat het niet voldoende is dat we beiden zouden kunnen spreken opdat de muur van stilte ook maar enige barsten zou vertonen. We zouden een taal moeten hebben die we beiden begrijpen, jij en ik, stel je voor !!! Dan zouden we kunnen spreken 'zonder woorden' !!!!
 

22:49 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |