30-03-05

Fietstocht.

De cyclische herhaling van het trappen op de fiets houdt in niets de noodzaak aan progressie in, en toch rijd ik vooruit, althans fysich. Psychisch trap ik verder met een onvermoeibare Sysiphustred. Nergens heen, ter plaatse trappend, wachtend op een metgezel die niet komen zal. Of toch ? Enkel woorden komen, zonder halte of stilstand, zonder aarzeling wordt elke zachte return genomen zonder terug te keren naar een voorafbestaande toestand. Doch ook woorden kunnen omkijken, in voltooid of onvoltooid verleden tijd. Een plusquamperfectum, waar niets perfect aan was, of moet ik 'is' schrijven, of zonodig 'zal zijn' ? Eens zal ze er zijn, mijn noodzakelijke metgezel voor deze tocht, die nu weer cyclisch 'lente' noemt. Langs bosanemonen, daskruid, speenkruid en dotterbloemen zou ik haar leiden. Ze zou glimlachen om mijn specieskennis van het genus'bloem'. Ik zou haar ook oprecht 'huichelgeil' kunnen tonen dat welig op de akkers tiert. We zouden hierom lachend, gierend, bulderend verder fietsen...


23:57 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

mijn fietsen was een zoeken
naar de wisseling
van waar jouw ketting
in de juiste radars viel...

Gepost door: ac | 31-03-05

De commentaren zijn gesloten.