14-02-10

Fils de pute.

filsdepute

 

 

 

Het zal qua timing wel niet gehoord zijn:  zo’n titel op de vooravond van het zozeemzoete valentijnsgebeuren.  Maar ja, ongerijmd was die uitspraak ook, toen ik ze donderdavond in realtime kon percipiëren. Om halfacht ’s avonds in de centrale gang van het Brusselse zuidstation werden bovenstaande woorden luidkeels uit volle borst geroepen door een klein Afrikaans jongetje van zowat 5 jaar, die tegenspartelend aan de hand van zijn moeder hing...De moeder keek eens bedenkelijk, in de stijl van: zoontje jij moet nog vééél leren.

Nog hééééééééééél veel, dacht ik toen ik zag dat de adressant van deze weinige liefdevolle, doch intrinsiek aan verwantschapsbanden gelieerde aanspreektitel, aan de andere hand van zijn moeder hing, en niet meer of minder dan zijn tweelingbroertje bleek te zijn…

 

00:00 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-03-08

Longitudinaal.

 

Voor een longitudinaal onderzoek vroeg hij haar een potlood N°2 te leen.
Vijfentwintig jaar later vraagt hij zich nog steeds af, of die vraag te hard of  te zacht was.

Het waren harde banken, die met de jaren zachter werden, toen het auditorium de naam van een decaan kreeg.

Toen lachtte de toekomst, nu het verleden, zou hij thans willen aankruisen.

NoAngel-AnDeceuninck

No Angel - Ann Deceuninck.

 

21:28 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

03-01-08

Duizend sterren van geluk.

 sterren

"Ik wens je 1000 sterren van Geluk, dan kan 2008 niet meer stuk" , stond in fraai goudkleurige letters geschreven op het kobaltblauwe kaartje, met daarin het kerstpakje van de juf.

En inderdaad in dat pakje 4 mooie sterren gemaakt uit twee aan elkaar genaaide met luchtkussentjes gevulde lagen verpakkingsplastic, gevuld met snoepjes !!!

Dat zijn er wel  ...
996 te weinig zei Benjamina.

Ook een gelukkig nieuwjaar.... Ik wens jullie 996 sterren (want er zijn er al vier op...).

10:02 Gepost door ofanders in Benjamina | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-04-07

Bedankt Mijnheer De Croo.

decroo.01
 
 

Citaat : De Standaard, Waarde redactie,  12 april 2007:

 

Met verbazing lazen we de uitspraak van Herman De Croo: ,,Ik ben geen Vlaams-nationalist omdat ik echt niet mentaal gehandicapt ben''. Als ouders van een 24-jarige dochter mét een mentale handicap moesten we even bekomen. Zijn uitspraak maakt pijnlijk duidelijk dat hij in zijn onmiddellijke omgeving niet geconfronteerd werd met mensen met een mentale handicap. Het is ook niet de eerste keer dat politici van Open VLD kwetsende uitspraken doen over gehandicapten, denk maar aan Bart Somers en Karel De Gucht.

Hun houding bewijst dat sommige politici in een ivoren toren leven en alle voeling met de realiteit missen. In plaats van studiereizen naar verre landen te maken, zouden ze beter eens een inleefvakantie doen bij mensen met een mentale handicap en hun familie.

Marc Van Gestel voorzitter vzw Opvang Tekort

 

 

 

 

Een uitspraak van de eerste burger van het land, de Voorzitter van de Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers die werkelijk een riem onder het hart is van alle mensen met een mentale handicap en hun omgeving.

 

Bedankt daarvoor dus Mijnheer De Croo.

 

En oh ja, ik merkte ook hoe snel een mediasterke excuusstunt geörchestreerd werd. Les excuses sont faites pour s’en servir, geheel in de stijl van uw paternalistisch en Belgicistisch idëengoedje en van een partij die zich recentelijk ..."Open" noemde ‘

21:24 Gepost door ofanders in Actualiteit | Permalink | Commentaren (7) | Tags: de croo |  Facebook |

10-04-07

Laatste eieren.

eieren

Met zachte weemoed had hij de paaseieren om halfzes in de bedauwde  tuin verstopt.  Zacht uiteraard, anders hoef je aan een dergelijke expeditie niet te beginnen. En ook met weemoed. Ook uiteraard, als je wist hoe hij door dat gevoel de laatste jaren overmand was. Wellicht zijn dit de laatste  ‘echte’eieren die straks vol verwondering door zijn dochters zouden opgeraapt worden. Straks als de teruggekeerde klokken opnieuw triomfantelijk zouden luiden, als ze zouden zien hoe de klokken wisten dat Benjamina geen chocola lust en dan toch (speciaal voor haar !) massaal haar lievelingsdropjes zouden gedropt hebben, als ze vol verbazing zouden merken hoe de klokken er voor gezorgd hadden, dat ze rond de boom eieren gedropt hadden met mooie rode lintjes eraan, die net op ooghoogte aan de takken waren blijven haperen…Volgend jaar zou die verwondering er niet meer zijn, dacht hij met een soort immens ‘menopauzegevoel’. Er startte hier geen nieuwe cyclus.

09:27 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

08-04-07

Snoeien doet bloeien.

 

krulhazelaar

 

 

Zwijgt Ofanders, of aldus Sprach Johannes, zijn enige en dus beste vriend? Johannes had het over de rolstoelpatiënte die donderdag enkele takken kwam knippen van de krulhazelaar voor het huis. Hij had de vrouw het eerst opgemerkt ter hoogte van de vaste planten- zaak in hun straat. “Die vrouw is gehandicapt, dat moet toch erg zijn”, had Johannes’ zwaar autistische dochter kurkdroog opgemerkt. Groot was dan ook hun verbazing toen eventjes later aan hun deur aangebeld werd door diezelfde vrouw, met de vraag of Johannes niet een paar takken wou afknippen van de krulhazelaar voor hun deur. De vrouw reikte Johannes een snoeischaar aan en was enthousiast over de grillige vormen van de takken voor haar bloemschikles. Ze dankte Johannes, die zei dat het graag gedaan was, en wellicht zelfs goed voor zijn boom. Inderdaad zei ze voor ze glimlachend in haar rolstoel wegreed : “Snoeien doet bloeien”. “Dat is toch raar”,zei Johannes dochter, “die mevrouw kan zelfs niet stappen en was toch zo vriendelijk en blij”. Inderdaad, snoeien doet bloeien, dacht Johannes toen hij mijmerend terug zijn wandelpadje opstapte.

18:46 Gepost door ofanders in Ofanders praktisch | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

29-12-06

Geen Poot.

Poot.01
 

Geen Poot meer om op te staan. Vilvoorde lijkt wankelder sinds zijn dood op 16 december. Met ‘métier’ zie ik hem nog de kunst van zijn eigen handen, wars van alle conceptueel gewouwel, het grote boerenpaard op het Heldenplein ‘neerpoten’. Paarden en Vrouwen, in hun kracht, hun glorie, hun val, hun kwetsbaarheid, hun smart, hun trots. En zijn sociale rechtvaardigheid en koppigheid, zijn vuist, en vorige week nog in Londerzeel postuum onthuld zijn laatste beeld ‘Houtekiet’ van die andere koppigaard Walschap. Koppigaards blijven altijd bestaan.

 
 
 
 

 
 
 
 

01:13 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

27-12-06

Geen leven.

Songe

 

 

 

"Het is niet dat jij mij niet graag ziet. Het is niet dat ik jou niet graag zie. Maar hier stopt het. Jij hebt géén leven.".

Tactvol en welluidend voelde hij zich gedumpt. Eventjes dacht hij nog dat dit ook een docudrama was. Eentje in het genre "Pour les Flamands la même chose", maar daar waar Albert II mocht blijven, kon hij effectief weggaan.

De man zonder leven.

Neen, hij was géén man zonder leven. Hij zorgde dag én nacht voor een mens als (g)een ander.

Hij was de man mét een leven als (g)een ander.

Dit was zijn "Midwinternachtdroom", zijn vertaling van Goran Paskaljevics' filmtitel "Songe d'une nuit d'hiver" (foto).

22:02 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-10-06

Compromisloos.

Bridges
 
 

Goed dat De Letteren er zijn in mijn krant, zodat ik me in het weekend in een inhaallleesoperatie kan storten, althans wat de besprekingen betreft. Zo was er de bespreking van Marc Hooghe van het laatste werk van de hedendaagse filosofe Martha Nussbaum: Grensgebieden van het recht. Over sociale rechtvaardigheid” (Ambo, Amsterdam, 399 blz). Over de vraag welke morele verplichtingen we hebben jegens personen met een handicap of andere mensen met minder mogelijkheden. Het antwoord is simpel: “Compromisloos ons hart laten spreken !!!”.  Een pleidooi voor een radicale invulling van de zorgethiek. Op deze 0110 past dan ook enig eerbetoon aan hen die “De zorg voor Arthur” dagdagelijks compromisloos invullen, vooral dus de ouders die een flink stuk van hun persoonlijke vrijheid opofferen. Niet enkel op 0110, maar 10 op 10.

23:53 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

30-09-06

Van hot naar her.

 

 

hotnaarher

 

 

Klokvast denderde ik  vrijdagochtend van hot naar her. Van het paardenstadje naar het manenstadje. Toen ik eventjes mijn krant liet zakken, zag ik haar recht tegenovermij, nog meer onverantwoord, nog interessanter ! Een beeltenis die onmiddellijk een wildcard vormde voor mijn ideografische voortzetting van Boons’ feminatheek. Met gekruiste benen in spannende jeans en  wiebelende westernboots rommelde ze in haar blijkbaar overvolle handtas. Haar bovenlijf was voor deze ochtend van de warmste septembermaand ooit, gehuld (nou ja) in een soort “topje van vrijheid”, een soort “alles uit de kast T-shirt” (en toch ging ik niet direct terug in mijn krant lezen). Blijkbaar vond ze wat ze zocht, en ze borstelde met zelfbewuste lange halen haar lange haren, tot net voor het eindstation. Toen nam ze ook nog haar déodorant, en verfriste beurteling haar oksels, tot afsluiting van de rit. Goed voor de ozonlaag kan dat niet zijn. Van hot naar her, and who founds her hot ?

 

 

10:51 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

24-09-06

Boots.

 

 

De schoenenwinkel leek omgetoverd in een schoenenzaal van s'werelds grootste manège: boots, boots en nog eens boots …

Elke schoenenwinkel moet tegenwoordig een waar Walhalla zijn voor diegenen die terzake enigszins fetisjistisch ingesteld zijn, maar je kunt er niet naast: het is al ‘boots’ wat de klok slaat. Al of niet fijnbewerkt, al of niet voorzien van hoge hakken, geborduurde motieven, undsoweiter…

Behalve één feit: S. wou SCHOENEN  kopen in een schoenenwinkel.

 

 

22:43 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

21-09-06

Rouge noir.

 

Dat is dus de starheid dacht hij vlotjes. Deze zwarte prinses van het triumviraat van de zijnsvoorwaarden van het Onnoembare, welke Sara’s (en dus ook zijn) leven overheerste. Deze donkere eigenschap van de stoornis. De zwartrode dame, la dame rouge-noir, zou hij haar noemen.  Met haar kon hij het toch verdomd moeilijk hebben. Zij duldde niet de minste tegenspraak, onwrikbaar immuun voor elk minuscuul greintje redelijkheid.

Ook vandaag had ze hem terug een lelijke hak gezet. Sarah had op school informatie gevraagd in verband met deugdelijke nagellak. Ofanders had zo gehoopt om op deze verrukkelijke eerste herfstdag nog een fietstochtje te kunnen maken. De Zwartrode stak daar een stokje voor. Niet morgen, niet straks, maar nu, tout de suite, zou nagellak gekocht worden in een parfumerie in het vijftien kilometer verder gelegen provinciestadje. Niet morgen, niet straks, maar nu, tout de suite zou de eerste laag aangebracht worden. Niet morgen, niet straks, maar nu, tout de suite zou de tweede laag aangebracht worden. Niet morgen, niet straks, maar nu, tout de suite zou de toplaag aangebracht worden. De kleur van de nagellak, vraagt U zich af ? Rouge-noir van Chanel. De kleur van de starheid, dacht hij vlotjes.

20:25 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

19-09-06

Bit.

 

Cowgirl in heaven - D. Stoecklein

 

 

Benjamina gaat nu paardrijden. Ofanders kan nu leren dat een “bit” niets met bits en bytes te maken heeft, een ‘singel’ niets met een cultuurtempel, en “belonen” doe je met een slag in de nek. Ik ben volkomen paardalfabeet en beperk me dus in eerste instantie tot prentjes zoeken op het net. Paarden hebben ook iets esthetisch...

22:55 Gepost door ofanders in Benjamina | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

17-09-06

Over het nut van verkiezingspropaganda.

 

(* iedere gelijkenis met reële personen is uiteraard louter toevallig)

 

 

 

Prachtig fietsweertje voor een uitstapje met de dochters. In de timing werden we onverhoeds geholpen door het al om halftien aanbellen van een lokale kandidaat-burgemeester, die zich blijkbaar kwam voorstellen.

Benjamina ging openmaken met de verhelderende welkomstboodschap: “Mijn papa is zijn broek nog aan het aandoen”. De verbouwereerde lokale mandataris leek er aan te twijfelen of hij naast de gebruikelijke vertienvoudiging van het aantal kilometers fietspaden,ook nog iets zou opperen over een mogelijke oprichting van een lokaal meldpunt pedofilie.

Niet getreurd, wij de baan op (mét broek, zónder fietspad). Door het onverwachte bezoek, en de steeds meer woekerende visuele vervuiling van de verkiezingplancardes, had Ofanders het uiteraard wat over de gemeenteraadsverkiezingen: over mijnheren (en jaja, Blauw, hopelijk ook zeer veel) mevrouwen die burgemeester willen worden.

Juist voor het einde van de rit, vroeg Benjamina: “Wie is die mijnheer daar op de foto?”.

“Waarom?”, vroeg ik ter verificatie van deze pril openbloeiende interesse in de lokale democratie.

 

“Ik ben die mijnheer al beu, hij hangt overal !”…

 

21:34 Gepost door ofanders in Benjamina | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

16-09-06

Zijn vrouwen die bloggen gevaarlijk ?

 

Gisteren las ik de boekbespreking van bovenstaand boekwerk ,"Vrouwen die lezen zijn gevaarlijk", in een krant die zich onverantwoord interessant noemt. De auteur verzamelde schilderijen en foto’s van  lezende vrouwen en gaf er commentaar bij (Bollmann Stefan, 2006, Mercatorfonds, 150 blz.).  Naar verluid “werden lezende vrouwen in de voorbije eeuwen steevast op afkeuring onthaald. Want een lezende vrouw veroverde een eigen plek, waar niemand toegang had. Ze was onafhankelijk en ontwikkelde een eigen wereldbeeld, dat niet noodzakelijk strookte met het beeld dat haardoor mannen werd opgedrongen. Kortom: lezen opende de deur naar de vrijheid”.

Dat de DS Letterenkatern met dezelfde titel een paginagrote foto van Kristien Hemmerechts in pinup-outfit (naast affiches, rukt ze nu ook haar kleren af) 'opsmukte',  zal wellicht een illustratie van die vrijheid zijn.

Per analogiam stelde ik me, net voor ik aan de juiste treinhalte vergat af te stappen, de vraag of ook vrouwen die bloggen gevaarlijk zijn ?

08:33 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

10-09-06

Vierkantje.

 

 

Na een zopas gebeurd 'voorvalletje' kan Ofanders niet anders dan een nieuwe categorie toe te voegen: "Ofanders praktisch", of juist niet ? - dat is het eschatologische van deze indeling... Toeval zal het wellicht niet zijn, remember ' Kaftwerk, Blauwgeelgroenoranjevingers, Een halte te ver, Een vijs kwijt ...undsoweiter.

 

Benjamina kwam deze ochtend enigszins beteuterd aandraven met haar witroze daimen schoentjes én een speciale fles 'renovateur': "kan jij mijn schoenen terug mooi maken, want ze zijn een héél klein beetje vuil ?" Dat 'beetje vuil' moet je dan derwijze interpreteren dat je een héél groot spectrum hebt,  gaande van licht"witroze", over babyroze, naar extreem "vuilroze". Nu begrijp ik perfect waarom men dat "vuil"-roze noemt, want de zijnstoestand van Benjamina's schoeisel stemde prefect met laatstgenoemde categorie overeen...

 

Toegegeven nog niet honderd procent wakker zijnde - daar wijt ik het nu aan -, ging ik onversaagd aan de slag. Het ticket van het flesje zag er immers veelbelovend uit:  een foto van perfect onbevlekte lichtbeige daimen damesschoenen, met daaronder de niets aan duidelijkheid overlatende tekstbalken: Daim & Nubuck, Kleurhersteller, Frist kleur op, onderhoudt !

 

Ik schroefde de dop van het nog ongebruikte flesje en zag dat dit bovenaan uitegrust was met een soort wit sponsje en begon hiermee over de rechterschoen te wrijven. Aangezien het sponsje nog droog was, duwde ik eens goed op het flesje, en... spoot er plots een pikzwarte brij over de schoen van Benjamina... het "vuil-roze" van schoenmaatje 33 van het merk Pronto, was , inderdaad 'pronto' onherroepelijk verworden tot 'donkerzwart'...

 

Ofanders viel dus terug in de prijzen. Wat ik over het hoofd gezien had ? Niets eigenlijk, behalve een klein zwart vierkantje met daarin de vermelding "zwart-noir". Ach ja, het zal wel aan mijn opvoeding te wijten zijn: vroeger mocht ik niet kijken naar films met vierkantjes...

 

10:28 Gepost door ofanders in Ofanders praktisch | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

09-09-06

Bitterheid.

 

Eenvoudig beklijvend : het getoonde interview op het journaal naar aanleiding van het overlijden van Julien Schoenaerts. Beverig met een natgezogen vervormde sigaret, prevelend, murmelend, hij die eens het woord vlees kon doen worden als geen ander: ‘Als er geen liefde is,  is er alleen de bitterheid, “de Bitterheid”…

 

 

15:50 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

02-09-06

Kaftwerk.

 
 

Gelet op de specificiteit van de gezinssamenstelling was Ofanders vandaag de enige laureaat in de ogenschijnlijk eenvoudige discipline “schoolboekenkaften”, dit op uitdrukkelijk verzoek van de inrichtende macht, in de persoon van niemand minder dan Benjamina (U raadt het al, de jongste dochter, dus de feitelijk hoogste gezaginstantie ten huize Ofanders).

Zoals het past in een verticale arbeidsstructuur had ondergetekende geen enkele zeggingschap in de keuze van het materiaal en de outillering.

Wat de boekwerken betreft, tot daar aan toe. Het komt mij inderdaad niet toe het volledig Verzamelde werk van Louis Paul Boon op de verplichte literatuurlijst van het tweede studiejaar te plaatsen. Zo jong hoort het niet dat de kinderen de schellen van hun ogen verliezen.

Maar naast de boekwerken, was er ook …het kaftpapier. Benjamina ballerina had haar fonkelgrote hemelsblauwe ogen laten vallen op ‘paardenkaftpapier’ dat aangeboden werd in de rekken van een grootwarenhuis van een niet nader genoemde Duitse keten. In feite betrof het hier een 3 meter lange rol glibberig, onmiddellijk kreukend, ‘flodderpapier’.

Je weet dus al, hoe laat het min of meer was. Daarnaast golden er ook nog volgende parameters. Primo : er mocht géén plakband aan de binnenzijde van de  boeken zelf gehecht worden (Dan zijn de boeken naar de ‘vaantjes’(sic!), dixit juffrouw Vera). Secundo: Benjamina stelde als enige esthetische voorwaarde dat ‘het mooie paardje met de witte bles dat zo goed op Fantast lijkt’ ‘vooraan in het midden’ op elk boek zou prijken.

Voeg daar tot slot nog Ofanders’ spreekwoordelijke onhandigheid bij, en je hebt alle ingrediënten voor een groteske vertoning.

 

Mijn kandidatuur voor het Chinees staatscircus ligt klaar. De boeken niet.

 

Ik denk dat ik nood heb aan een partner van de vrouwelijke kunne, of … ander kaftpapier. That’s the question…

20:09 Gepost door ofanders in Ofanders praktisch | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

25-08-06

So roden mont.

Ic sach noyt so roden mont
Noch oec so minlike oegen,
Als si heeft, die mi heeft gewont

Al in dat herte dogen.

 

 

[‘k Zag nooit zo'n rode mond,
en zulke lieve ogen
als zij heeft, die mij heeft verwond
in het diepste van mijn hart.] Vertaling: (c) Lepus.

 

Ik vond dit gedichtje op de weblog van niemand minder dan

Hertog Jan van Brabant (1254 - 1294), waaruit blijkt dat het de roodharige Janneke Pijlijser was die naast minnares, ook de muze was van de hertog. Veel is er dus intussen niet veranderd: enkel de skins van de logs, maar voor de rest ????

 

21:57 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

22-08-06

Schitterend.

 

Schitterend die eerste pagina van  'Een schitterend gebrek' het boek van  Arthur Japin dat zijn plaats wist te veroveren op de stoel naast mijn bed. Leesvoer mij aangeboden door een vriendin, zoals we elkaar gemeenzaam plegen te noemen(Zei noemt mij dan wel een vriend, wel te verstaan).

Het zijn woorden die we me in de war brengen, het zijn zinnen die me raken als mokerslagen, het lijkt wel een citaat uit de grondwet van 'Melancholia':

 

"Als ik één ding kan is het liefhebben. Dat lijkt niet veel bijzonder, maar ik ben er trots op. Ik heb het geleerd zoals een zwerfhond leert zwemmen: omdat hij met de rest van de worp in een jutezak werd gepropt en in een snelstromende rivier is geworpen. Die ene die het tegen alle verwachting gered heeft, dat ben ik. Met in mijn oren nog het gejank van degenen die het niet haalden, moest ik leren ergens van te houden.

Ik ben niet onder gegaan.

Ik heb de kant bereikt.

Ik heb lief."

21:31 Gepost door ofanders in Gedachten. | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

19-08-06

Knopen.

 

 

Weet je wat, mijn beste kameraad,

Ik liet knopen naaien aan mijn formeel werkornaat,

Na rijp beraad gekozen in de Veritas,

Nu weet ik waar de waarheid immer was…

 

Ik koos natuurlijk voor heel deftig zwart,

Maar één binnenknoopje koos ik héél apart,

 

…een aapje !

 

Voor de weledelgestrenge heren van de academie,

Verschijn ik binnenkort terug als deftig knaapje,

Doch vanbinnen lach ik met hen, samen met dat aapje.

 

 

 

18:46 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

17-08-06

Heten.

 

Vrijen met een germaniste - wat heet !!!

“Heten is niet het zelfde als noemen”,

Fuisterde ze zwoeltjes,

En zachtjes beroerde ik haar gedachtestreepje,

Uiteraard zonder tussen-n …

Zalig, zo’n vrouw mét handleiding erbij.

 

21:40 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

15-08-06

Ofkes.

 

Maandenlang heb ik nagedacht. Neen Ofanders, zoiets als "Boontjes" zal je nooit kunnen schrijven. Stel je voor "Ofanderskes"... En ook onder mijn echte naam - uiteraard moet een kind een naam hebben - klinkt het niet. Maar goddomme, klinkt het niet, dan botst het maar : vanaf nu pers ik "dann und wann" - want een standvogel ben ik niet in mijn gedachten - opnieuw een "Ofke" door de al te brede strot van het web. Misschien leest mijn Muze het, en kan ik ooit mijn pen voor een borstel ruilen...

10:27 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

23-04-06

Jaarling.

 

C.Permeke - Naakt.

 

 

 

 

Het is raar te functioneren als een ‘jaarling’. In de duivenliefhebberij worden voor dat species zelfs afzonderlijke wedstrijden ingericht. Het zal dus best wel belangrijk zijn dat aspect ‘jaarling’ want er is heel wat geld mee gemoeid bij die ‘liefhebbers’. Hier confronteert het mij met het ‘cyclische’ der dingen. De grote ‘progressie’,  de gerichte evolutie naar, is wellicht slechts een schijnfunctioneren. Elk jaar merk ik nu ook hier dat het na de winter lente wordt; dat er nieuwe liefdes zijn en komen. Komen en gaan en terugkeren, het bij uitstek vrouwelijk cyclisch principe. Ik merk het zelfs aan het diepgroen worden van mijn gras. Ach het heeft wel wat een jaarling te zijn. Misschien komt er nog een ander jaar ??

08:57 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

20-04-06

Jo(han).

Het noemde niet Jo maar Johan. De ene was 17 en werd vermoord door twee onbegrepen jeugddelinkwenten. Johan was daarentegen 32 en fiere vader van 3 kids en werd vier jaar geleden in dienst als lid van de wegpolitie van de weg gemaaid door een stomdronken bestuurster, toen hij de beveiligingskegels van een andere aanrijding aan het wegnemen was. Deze tweede moord weerhield totaal de aandacht van de pers en de publieke opinie niet. Dit noemt men maatschappelijke relevantie.

Ik zal dit onderscheid wellicht nooit begrijpen, ook niet “When I’m old and wise”, zoals in het lied dat ze speelden op Johans’ begrafenis:

 

Old and Wise


(Lead vocal - Colin Bluntstone)

    As far as my eyes can see
    There are Shadows approaching me
    And to those I left behind
    I wanted you to Know
    You've always shared my deepest thoughts
    You follow where I go

    And oh when I'm old and wise
    Bitter words mean little to me
    Autumn Winds will blow right through me
    And someday in the mist of time
    When they asked me if I knew you
    I'd smile and say you were a friend of mine
    And the sadness would be Lifted from my eyes
    Oh when I'm old and wise

    As far as my Eyes can see
    There are shadows surrounding me
    And to those I leave behind
    I want you all to know
    You've always Shared my darkest hours
    I'll miss you when I go

    And oh, when I'm old and wise
    Heavy words that tossed and blew me
    Like Autumn winds that will blow right through me
    And someday in the mist of time
    When they ask you if you knew me
    Remember that You were a frined of mine
    As the final curtain falls before my eyes
    Oh when I'm Old and wise

    As far as my eyes can see

 

23:14 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

07-04-06

Zorgeloos.

 
 
Het was een nog prompte ouderling die onder het frêle aprilzonnetje kwam aangewandeld. Hij was verzorgd, hij droeg een klassieke bruine wollen overjas. Op zijn hoofd had hij een al even klassieke hoed. Zijn haren waren wit, evenals zijn baard, die verzorgd bijgeknipt was. Het gaf hem een zekere plechtstatigheid. Deze indruk werd tevens ondersteund door zijn bruingetaande nog vrij strakke huid en een rechthoekige gouden brilmontuur.In zijn linkerhand hield hij een boeketje gele narcissen, van de soort die ik wondermooi vind: met twee kleurschakeringen, de buitenste kroonbladeren iets lichter dan de felgele binnenste kroon. Met graagte stopte ik ter hoogte van het zebrapad om dit zorgeloos lentetafereel niet te verstoren. De man knikte iet of wat verward in mijn richting. Ik schrok toen ik zag dat er op zijn wangen twee tranen biggelden. Mijn blik volgde hem en zag hoe hij  een paar tientallen meters verder de psychiatrische kliniek “Sans souci” binnenstapte.

21:58 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

05-04-06

Alleen.

 
Fadogitarist - H.Marsman
 
 

Alleen ben ik,

In de eerste persoon,

Enkelvoud uiteraard !

 

Zonder voegwoorden,

Noch samenvoegingen,

Een perfecte emoanalfabeet.

 

 

 

20:59 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

03-04-06

Grote storende reclamebanners.

19:33 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

01-04-06

K.

Een letter "K" (*) op verzoek van dochterlief, en daaraan voldoen is toevallig één van mijn specialiteiten.

(*) Voor niet ingewijden: meer info vind je op www.ketnet.be

 

08:33 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

29-03-06

De Idioot.

 

 

Het is tijd om wat bij te benen met al die logjes  van de laatste dagen met een open einde.

‘We moeten alle deuren sluiten’ pleegt men dat te noemen, om de indruk te wekken dat men efficiënt functioneert.

 

Eenarm is aan de beterhand (uiteraard zijn rechter). Hij heeft ‘slechts’ een klaplong en een borstbeenbreuk. Hij zou over een tiental dagen terug thuis zijn, zodat ik hem dan met een schouderklopje kan vereren.

 

Het Blauwgeelgroenoranje is inmiddels ook van mijn vingers geraakt, dankzij Cif, de witte, wat dat betreft ben ik klassiek. Ik weet evenmin of er reeds een koekoek in mijn paasboom nestelt, of het dan wel enkel de kleefband aan de touwtjes van eieren is : in ieder geval smakten reeds een drietal eieren genadeloos tegen de grond.

 

Binnenkomen deed Albert nog steeds niet . Elisabeth van Beieren, de rode oma, kan er nog steeds niet mee lachen.

 

En dan het belangrijkste voor Ofanders feitelijke doen én laten: de Bruits de couloir kregen zoals steeds bevestiging: ik kan inderdaad terug als  Electron libre gaan functioneren, weg van het centristische Brussel. Ik kreeg vandaag bevestiging van de grote baas dat ik vanaf eergisteren terug geaffecteerd ben in het enige ‘buitenfiliaal’. Omwille van het feit dat dit op eigen verzoek geschiedt, vinden velen me andermaal een idioot. Met wat geluk kan ik binnenkort terug functioneren in het stadsparkje als de ‘Idioot bij de vijver’ (Frits Van den Berghe).

 

23:00 Gepost door ofanders | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |